Jednym z ważnych i trudnych problemów jest zaopatrzenie wsi w wodę do picia

Na sprawę zaopatrzenia wsi w wodę należy patrzeć zarówno przez pryzmat intensyfikacji produkcji rolnej, jak również ułatwienia pracy rolnika i poprawy warunków jego życia. Faktem jest bowiem, że zainstalowanie mechanicznych poideł w oborze przyczynia się do wzrostu mleczności krów aż o 10 procent. Rolnik, który posiada 5 krów, powinien każdego dnia dostarczyć do obory 300—400 litrów wody. Jeżeli studnia oddalona jest od obory tylko o 20 metrów, czynność ta zabiera mu prawie 2 godziny. Mimo przyspieszenia od 1965 roku budowy wodociągów zbiorowych dla potrzeb wsi, zaledwie 7% gospodarstw indywidualnych w kraju zaopatruje się w wodę z tych urządzeń. Dalsze 3°/o gospodarstw zaopatruje się w wodę z indywidualnych wodociągów zagrodowych. Liczbę wsi, w których zaopatrzenie w wodę limituje możliwość wzrostu produkcji rolnej szacuje się na 15000, z tego ponad 8000 wsi cierpi na okresowy lub stały niedobór wody. Ponad 25% ogólnej liczby gospodarstw nie posiada we własnym obejściu studni ani wodociągu. Prawie 13% gospodarstw zaopatruje się w wodę ze źródeł położonych w odległości ponad 200 m od zagrody. Liczby te charakteryzują, jak dużo jest do zrobienia w zakresie zaopatrzenia wsi w wodę. Zamierzenia na lata 1976—1980 obejmują znaczny wzrost nakładów inwestycyjnych państwa na omawiany cel. Dlatego też w okresie tym powinniśmy zbudować:

  • około 1300 wodociągów zakładowych (PGR-owskich) i 1,5 tys. zakładowych systemów kanalizacyjnych,
  • blisko 2 tys. wodociągów ogólnowiejskich i 900 systemów kanalizacyjnych,
  • 9 110 tys. wodociągów zagrodowych i 500 tys. pomp studniowych.
Cześć, mam na imię Katarzyna i moim hobby jest łowienie ryb. Pokochałam to zajęcie odkąd tylko pokazał mi je mój wujek. Uwielbiam też jeździć na rowerze oraz wiele innych zajęć. Na tym blogu chciałabym wam wszystko opowiedzieć!