KOKORNAK WIELKOLISTNY

Aristolochia durior pochodzi z Ameryki Pn. Jego ozdobą są zasadniczo tylko duże, sercowate liście, układające się dachówkowato i nadające roślinie egzotyczny wygląd. Kwiaty są wprawdzie bardzo oryginalne, fajkowate, schowane jednak między liśćmi, a i barwą nie wyróżniają się. Kokornak należy do silnych pnączy, rosnących lepiej i zdrowiej w miejscach mniej lub bardziej zacienionych, niż mocno nasłonecznionych. Rozmnaża się przez sadzonki zdrewniałe lub zielne (?), odkłady; nasiona są zwykle niedostępne. W tej grupie pnączy, poza wiciokrzewami („kaprifoliami”), o których pisałem obszernie w „Haśle Ogrodniczym” a obecnie omówiła je mgr D. Kraus, pozostały nam jeszcze dwa, bardzo cenne ze względu na jadalne owoce, ale niestety bardzo trudne do nabycia aktinidia i cytryniec.

AKTINIDIE

nazywane dawniej promienicami, mają owoce krótko mówiąc podobne do agrestu. U najbardziej u nas znanych wschodnio azjatyckich gatunków aktinidii ostrolistnej. A. arguta i pstrolistnej A. kolomikta dojrzewają one w lecie i szybko opadają. Oba gatunki mają niewielkie kwiaty, nie wyróżniające się szczególnie wśród liści. Aktinidia pstrolistna ma za to bardzo oryginalne liście, wiosną częściowo kredowo- białe, jakby poplamione wapnem. Wczesnym latem ta barwa zmienia się na różową, a później zanika. Pnącza te są odporne na mrozy. Sadząc je z myślą o owocach trzeba pamiętać, że są to często krzewy dwupienne, a więc żeńskie lub męskie. Niezbędne jest więc (dla owoców) sadzenie kilku roślin obok siebie. Rozmnażamy je wysiewając nasiona (b. drobne) pod szkłem lub przez odkłady, sadzonki zielne i zdrewniałe (także pod szkłem).

Cześć, mam na imię Katarzyna i moim hobby jest łowienie ryb. Pokochałam to zajęcie odkąd tylko pokazał mi je mój wujek. Uwielbiam też jeździć na rowerze oraz wiele innych zajęć. Na tym blogu chciałabym wam wszystko opowiedzieć!