SOLENIE I SUSZENIE WŁOSZCZYZN

Nie wszystkie warzywa w stanie świeżym można przechować przez zimę. Niedobory ich występują zwłaszcza na wsiach i w małych miasteczkach. Każda gospodyni powinna więc mieć przygotowany podręczny zapas suszonych lub solonych warzyw tak zwanej włoszczyzny. Soloną włoszczyznę najlepiej przygotować w proporcji: 60 dkg marchwi, 15 dkg pietruszki, 15 dkg selera, 8 dkg zielonych liści pietruszki, 2 dkg zielonych liści selera. Po umyciu i oczyszczeniu warzyw kroimy je lub ścieramy na tarce o dużych otworach, mieszamy i przesypujemy solą. Na kilogram mieszanki dodajemy 17 dkg soli. Mieszankę ugniatamy ściśle w słoikach lub naczyniach kamionkowych, zamykamy i przechowujemy w chłodzie. Dodawanie solonej włoszczyzny do potraw prawie wyklucza potrzebę solenia ich. Uważajmy więc, żeby nie przesolić. Włoszczyzna suszona, jeśli suszenie przebiegało prawidłowo jest równie dobra jak solona, a nawet lepiej zachowuje zapach. Poszczególne warzywa należy suszyć oddzielnie, a mieszać dopiero później. Warzywa korzeniowe, starannie umyte i pokrajane w paski, rozkładamy na blachach pokrytych czystym papierem. Suszymy w przewiewnym, cienistym miejscu w gorące dni letnie lub jesienne, a w czasie niepogody w ciepłym piekarniku (60—70°). Suszenie jest zakończone, gdy warzywa łatwo się łamią. Susz przechowywać najlepiej w blaszanych pudłach lub szczelnie zamkniętych słojach. Zielone liście pietruszki lub kopru suszy się w niższej temperaturze niż korzenie. Wystarczy piekarnik nagrzany do 30—40°C.

Cześć, mam na imię Katarzyna i moim hobby jest łowienie ryb. Pokochałam to zajęcie odkąd tylko pokazał mi je mój wujek. Uwielbiam też jeździć na rowerze oraz wiele innych zajęć. Na tym blogu chciałabym wam wszystko opowiedzieć!